Өлең, жыр, ақындар

Үміт

Қауырсынын үзіп кетіп жанымның,
Жел көшкенде мен де әнімнен жаңылдым.
Сенсіз күннің алақаны сыз тартып,
Сені ғана сағындым.

Біз емес қой айтар тағдыр байламын.
Мендік арман қайда кетті? Қайдамын?!
Бір өмір мен бір үміттің арасы.
...Сені ғана ойладым.

Өткен күндер таққандай боп бізге мін,
Мезгіл бүгін сездіріп тұр күз демін.
Күзден тағы күткен болып бір бақыт,
Мен бәрібір Сені ғана іздедім!


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ойлау

  • 0
  • 0

Таң алды оянып,
Сия көк аспаннан
сөнбеген шолпанды көрместен,
Күндерім қып-қызыл тірлікке боялып,

Толық

Астананың аспанынан көшкен бұлт

  • 0
  • 0

Астананың аспанынан көшкен бұлт,
Күз-бауырың хош келіпті! Хош көрдік!
Бір әлеммен тым ертерек қоштасып,
Бір әлемге кеш келдік.

Толық

Он сегіз

  • 0
  • 0

Бәрі соқыр. Бәрі керең. Тас қала.
Бар наласын жалғыз ғана күз ұғып...
Сағынышы ақтармаған басқаға,
Бара жатты мезгілдің жанарынан үзіліп.

Толық