Қалқам-ай, мен үндемей жүремін көп
- 1
- 5
Қалқам-ай, мен үндемей жүремін көп,
Ойлама отсыз, ойсыз, суық жан деп.
Жүректегі жалынды көзден жас қып,
Ағызғаным болады ол неге сеп?
Қалқам-ай, мен үндемей жүремін көп,
Ойлама отсыз, ойсыз, суық жан деп.
Жүректегі жалынды көзден жас қып,
Ағызғаным болады ол неге сеп?
Дұғай сәлем жазамын Күйісбайға,
Бермек болған айғырдың көзі қайда?
Көзді көрсең бересің, тайсаң танып,
Алдамшы атанғанның несі пайда?
Бөстегім, құтылдың ба Көтібақтан?
«Күйшіл» деп бабын білмей кінә таққан.
Құл табан, кескіл тұмсық Бөстекбайым,
Кісіге бос берермін бір мін тапқан.
Дулат
“Еріксіз түскен ылдидан” өлеңін оқып шықтым — бұл қысқа ғана жолдардан ақынның терең ойы мен өмір туралы философиялық түсінігі айқын сезіледі. Абайға тән қарапайым тілмен айтылған дана ойлар маған адам рухының күшті әрі шыдамды болуын еске салды. Өлеңде еріксіз күйзеліс пен қиналыс, сонымен бірге адамға тән үлкен арман мен өмірге деген ішкі сенім көрініс табады. Мұндай шығармаларды оқыған сайын қазақ поэзиясының мән‑мағынасына ризашылық артамын.