Өлең, жыр, ақындар

«Жамбы ату»

Бұған куә сан аңыз,
Қанды қырғын кешегі.
Адуынды бабамыз
Мерген болған деседі.
Қорғамақ боп әскерді ен,
Талай сойқан бүліктен.
Нысанаға хас мерген
Бірінші өзі іліккен.
Ілген тиын – теңгең бе,
Жарау атпен шаңдатып,
Той қызғанда, мергендер
Кірісті іске жамбы атып.
Не қылмақшы өзге ойды,
Етер мерген үлгі өзін.
Нысананы көздейді
Қысып қойып бір көзін.
Бәрін бүгін суретке
Бір-бірлеп мен түсірдім.
Ие олар құрметке,
Өздеріне ұсындым.
Таға алады кім айып,
Білмейтіні әлі көп.
Отыр інім мұңайып,
Соқыр екен бәрі, – деп.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бірінші суайт

  • 0
  • 0

Тыңдады бар жұрт таңданып,
Түсімде айтқан сөзімді.
Тал түсте мен шам жағып,
Зорға таптым өзімді.

Толық

Өтірік өлеңдер

  • 0
  • 0

Ай бетіне құм ектім,
Иісін сордым сүр еттің.
Тебенімнің ұшына,
Жүз кірпіні түнеттім.

Толық

Сынықшы туралы аңыз

  • 0
  • 0

Тарих ізі сан қатпар,
Мұны қарттар сөз етер.
Қазақтар мен қалмақтар
Жауласқан бір кез екен.

Толық