Өлең, жыр, ақындар

Күнсұлу жеңгеме

Түңіліп жүрмін,
Түйіліп жүрмін жаза алмай,
Тосыннан соққан
Сорлатып кеткен қазаңды-ай!
Анамдай едің,
Балаңдай едім еркелер,
Аңырап қалдым,
Жалғаннан сені таба алмай!
Шуағы едің
Шаңырағының ағамның,
Шаршап та жетіп,
Таңдай боп талай ағардым.
Сұлтандай қылып қарсылаушы едің,
Жарқылдап,
Туған жерім-ау,
Енді кіміңе барармын?!
Дәл сендей мені
Құрмет тұтпаған бір адам,
Жұбатам қайтіп,
Жүректі мынау жылаған?!
Перзентіңнің бірі мен деп білерсің
Алладан,
«Жәннәтта болсын, жаны» деп
Рахым сұраған...


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жалғандық арбай бастаса

  • 0
  • 0

Шындықтың аршып қабығын,
Жалаңаш ұстап тұрғандай.
Түнекті серпер жарығың –
Хас батыр жазған жыр қандай!

Толық

Сұлулық

  • 0
  • 0

Нәп-нәзік гүлім менің,
Неге ерте назарыма ілікпедің?
Суып қалған, селт етпес жүрегімнің,
Осыншама туларын біліп пе едім?..

Толық

Мен өлеңді құмға жазып бастағам

  • 0
  • 0

Жылдар өтті... көп ғадетті тастағам,
Асуларым көп-ақ әлі аспаған.
Жан баласы жазбаған жыр жазсам деп,
Жастық емес, қағаз-қалам жастанам.

Толық