Өлең, жыр, ақындар

Ұсынуға өзіңе батпап едім...

Сен қандай аппақ едің!
Өлеңімді оқыдың жатқа менің.
Жүрегімнен үзілген от гүлімді,
Ұсынуға өзіңе батпап едім.
О, неткен жарасымды!
Ұстазынан ұялған бала-сынды.
Екі бетің албырап оқи бердің,
Жүрек сол сәт бұлқынды, аласұрды.
О, неткен көрікті едің!
Әлденеге қуанып, еліктедің.
Жырды аяқтап болдың да батылсыздау,
Қолымды алдың жаныма келіп менің.
Сен қандай аппақ едің!
Өлеңімді оқыдың жатқа менің.
Саған деген мәңгілік сыйлығымды,
Осылайша қалтқысыз сақта менің!


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жырым-ау, тағы оралдым саған

  • 0
  • 0

Жырым-ау, тағы оралдым саған,
Аңсаған құстай көктемін.
Айқасуға да қалмады шамам,
Өзіңе өксіп беттедім.

Толық

Көзімдей көр...

  • 0
  • 0

Көзімдей көр...
Осы бір кітабымды,
Білмеймін мұнымен не ұтарымды.
Мәңгілік ештеңе жоқ,

Толық

Ауылыма талай барам

  • 0
  • 0

Тек жүрсем…
ауылыма талай барам,
Онда бір жаутаңкөз бар қарайлаған.
Жан болса шабытына шоқ түсірер,

Толық