Өлең, жыр, ақындар

Жер түрлентіп жараттың

Жер түрлентіп жараттың
Желкілдеген бозымен,
Қой түрлентіп жараттың
Бауырынан емген қозымен.
Ағашты да түрленттің
Жапырағын жайқалтып,
Құстарды да түрленттің
Жұмыртқасын шайқалтып.
Тауларды да түрленттің
Жылғалап аққан бұлақпен,
Ешкілерді түрленттің
Бауырынан емген лақпен.
Көлдерді де түрленттің
Жағалай біткен құрақпен.
Бір жаратқан пендеңмін,
Перзент үшін жылаттың.
Балалы арқар маңырайды,
Баласыз арқар зарлайды,
Балалыны көргенде
Екі көзім жайнайды,
Ішім оттай қайнайды!
Бүйтіп жүрсем, Сердеке-ау,
Ғаріп бір басым не табар,
Үйге келсем, қатындар
Менен де жаман зар қағар!.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жігіттер, жаман сөзді кəсіп етпе

  • 0
  • 0

Жігіттер, жаман сөзді кəсіп етпе,
Құрбыңды өзің теңді басып өтпе.
Басыңа бір уақытта жұмыс түссе,
Шал Құлекеұлы

Толық

Әйел туралы

  • 0
  • 0

Әйел туралы
Қарауыл қана дейтін бір қатын болады:
таңертең тұрады,
Шал Құлекеұлы

Толық

Түседі өлең десе қайғы-шерім

  • 0
  • 0

Түседі өлең десе қайғы-шерім,
Шығады айқайласам ащы терім.
Басылмас ауызымды ашқан, мен бір көрік,
Шал Құлекеұлы

Толық