Қоңыр күз, қобыз мұң

Қоңыр күз, қобыз мұң,
Сары көйлек киді, тал-қайың.
Қамшыға сап боп тобылғың,
Басыңда тұрмас жаз дәйім.

Табиғат торыққан,
Ай жүзін әжім торлаған.
Бұрымы түскен тобықтан,
Арудай жолы болмаған.

Сарыалтын жапырақ,
Ғұмырың келте Жаратқан.
Қараша тумай қалтырап,
Үзілген беймезгіл сабақтан.

Сары түске боялған,
Сарыуайымға салынып,
Не деген, шебер ой Аллам?!
Мезгіл тұр, түске малынып.

---