Тәуелсіздік – Айтақын Бұлғақов

Тәуелсіздік – Тәңірім берген,
Тарихы бар тағылымды елден.
Боданда болып, бордай тозып,
Бабаларым зәбірін көрген.

Аңсадым сені, ғасырлар бойы,
Басымнан кетпей сойылдың сойы.
Табанға басып, тамырды қиып,
Билеп, төстеу зәлімнің ойы.

Ат үстінде қалғыған бабам,
Қабыландай қарғыған заман.
Қара жердің қыртысын ашсам,
Алтындаған қабірін табам.

Шүршіт, Қалмақ елімді шауып,
Жерімді жаулап, төндірді қауіп.
Торғайдай тозып, тобырмен жосып,
Күн көрді қазақ қайыңды сауып.

Жас емес, көзден қаным аққан,
Елім-айлап, аңыратқан.
Туырлығын үйдің тоқым етіп,
Бағым тайды шаңырақтан.

Орыстар келіп ойрандады,
Жерімді жаулап тайраңдады.
Ақ пенен қызыл арпалысып,
Көлдегі қайық қайрандады.

Ажалдан бұрын аштық жайлап,
Кебінсіз жатты елім жайрап.
Тоғытты торға топ бастаған,
Көсемдердің қолдарын байлап.

Шерлі бір жүрек шеменді едім,
Атылдым айға төмендедім.
Желтоқсанда жебеден қорықпай,
Көк етіктіге көгенделдім.

Көк байрақ көкте азат таңда,
Ғарышқа ұшты қазақтар да.
Әнұран асқақ, Елтаңбам бар,
Бұдан бір асқан ғажап бар ма?!

Көсемі шешен, топ бастаған,
Дүрдараз дұшпан от тастаған.
Қайсар елміз, қанжар сұсты,
Алмастай жүзін тот баспаған.