Еркем едің, ертегі едің – Сейіт Қадыр

Жоқ еді сөзіңде мін, өзіңде мін,
Демеймін: «Тәкәппар ең, көзге ілмедің».
Сарғайып сағыныштан күйіп-жанып,
Сен бірақ, мен сияқты сезінбедің.

Қайырмасы:
Жан сәулем, өзің дедім, көзге ілмедің.
Сарғайып сағыныштан күйіп-жанып,
Сен бірақ, мен сияқты сезінбедің,

Жоқ еді жүзіңде мін, көзіңде мін,
Сыр беріп, сыртқа теуіп, безінбедің.
Отында махаббаттың жылап тұрып,
Сен бірақ, мен сияқты езілмедің.

Қайырмасы:
Жан сәулем, безінбедің, сезінбедің,
Отында махаббаттың жылап тұрып,
Сен бірақ, мен сияқты сезінбедің,

Ол рас, еркем едің, көркем едің,
Мың бір түн сияқтанған ертегі едің.
Жаныңнан жай таба алмай күйініштің,
Күйлерін шерте бердім, шерте бердім.

Қайырмасы:
Жан сәулем еркем едің, ертегі едің.
Жаныңнан жай таба алмай күйініштің,
Күйлерін шерте бердім, шерте бердім.