Өлең, жыр, ақындар

Қарғашым

  • admin
  • 30.09.2024
  • 0
  • 0
  • 449
Қададың-ау, қарғашым, жанарыңды.
Еске салып балауса бала күнді.
Сен күліп ең, жадырап кең дүние,
Аспан күлді, тау күлді, дала күлді.

Қайырмасы:

Сен қарадың мөлдіреп,
Мен қарадым елжіреп.
Бәрін айтқан көзің ғой,
От болатын өзің ғой.
Көбелектей үйіріліп,
Кеп қонатын кезің ғой.

Боялғандай болды ғой дала нұрға,
Күн сәулесі бар ма еді жанарыңда.
Тұңғиыққа кеттің ғой мені үйіріп,
Жанарыңмен жалт етіп қарадың да.

Қайырмасы:



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Періште емес, пендемін

  • 0
  • 0

Періште емес, пендемін
Періште емес, мен де өзгедей пендемін...
Көңілімде көктем гүлін тербедім.
Сағи Жиенбаев

Толық

Аққуым

  • 0
  • 0

Аққуым
Құштар еді гүл-көктемнің лебіне,
Көктемменен бірге еді оның демі де.
Сағи Жиенбаев

Толық

Тұлып

  • 0
  • 0

Көкжиектен күн де күліп шығады,
Күллі жанға жетіп жатыр шуағы.
Бірақ сонау сұрапылдың кезінде
Болған бір жай көз алдымда тұр әлі.

Толық

Қарап көріңіз

Пікірлер