Өлең, жыр, ақындар

Қарғашым

Қададың-ау, қарғашым, жанарыңды.
Еске салып балауса бала күнді.
Сен күліп ең, жадырап кең дүние,
Аспан күлді, тау күлді, дала күлді.

Қайырмасы:

Сен қарадың мөлдіреп,
Мен қарадым елжіреп.
Бәрін айтқан көзің ғой,
От болатын өзің ғой.
Көбелектей үйіріліп,
Кеп қонатын кезің ғой.

Боялғандай болды ғой дала нұрға,
Күн сәулесі бар ма еді жанарыңда.
Тұңғиыққа кеттің ғой мені үйіріп,
Жанарыңмен жалт етіп қарадың да.

Қайырмасы:


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ұмытпаймыз мәңгілік

  • 0
  • 0

Ұмытпаймыз мәңгілік
Ағалар, мәңгі жас боп қаласыңдар,
Аспанда құспен бірге ағасыңдар.
Сағи Жиенбаев

Толық

Ақ бесігім

  • 0
  • 0

Ақ бесігім - Сағи Жиенбаев
Туған далам – ақ бесігім, ұлы анам,
Саған қарай талпынамын қиядан.
Сен гүлдесең, мен де бірге гүлдеймін,

Толық

Май шуағы

  • 0
  • 0

Май шуағы - Сағи Жиенбаев
Төгеді шуағын көгілдір көктем,
Самал жел аймалап өбеді беттен.
Көк шалғын жайқалған көңілді далаға

Толық