Есік алды – Ертай Ашықбаев

Шықтым есік алдына,
Ойға қиял толып бір.
Желкілдеп тұр тал мына,
Гүлге сәуле қонып тұр.
Көріп тұрсыз, міне, сіз,
Бұл есікке жоқ тыным.
Өзіңіз де білесіз —
Тұрғындардың көптігін.
Сәлем бердім тосылмай —
Шықты, міне, көрші ағай.
Болсақ біз де осындай,
Тез ересек болсақ-ай!
Кім мұнымды «қате» дер?!
Досым, жылдам өте бер.
Іркілмесін тәтелер,
Бөгелмесін көкелер.
Таңғы тірлік осы енді,
Бәрі кетті асығып.
Жолдарына төселді
Күн шуағы шашылып.
Құстар көкте тербелді,
Неге мен сырт қалайын?
...Асығайын мен де енді,
Мектебіме барайын.