Өлең, жыр, ақындар

Өмір жалыны

Адалдықтан айрылсам, жоғалар ем,
Ардан аттап кетпедім бір қадам да.
Қысқа жалған, өзің үйретші, өмір,
Жарық пен жалын өшпесін жанымда.

Кей түндері үнсізбін, сен де тыншы,
Екеумізге сөздің де керегі жоқ.
Мың айғайдан да ауыр сол тыныштық,
Жүрек түбінде көлеңкелі дерегі көп.

Өмір, өмір, кел бері сырласайық,
Бар қайғының тірісін сынға салып.
Жолымызды бізді іздеп кезіп жүрген,
Уақытты шындықпен алдап алып.

Егер бір күн жолым да бітсе кенет,
Жарты жыр боп әлі де жазылмаған,
Сен адам боп өттің өмірден деп,
Ей, өмір, сонда бәрін айтшы маған.

Өмір, сенен қашпадым, жасымадым,
Өзің салған ғұмырда ғасырдамын.
Жыласам да, күлсем де алдыңда мен,
Бетпердесіз барымды асырмадым.

Өмір, өмір, кел бері сырласайық,
Бар қайғының тірісін сынға салып.
Жолымызды бізді іздеп кезіп жүрген,
Уақытты шындықпен алдап алып.

Автор: Оразбай Сарыбаев



Пікірлер (1)

Нур

Күшті маған ұнады❤️‍❤️‍❤️‍❤️‍❤️‍❤️‍❤️‍❤️‍❤️‍❤️‍❤️‍

Пікір қалдырыңыз


Қарап көріңіз