Ұстаз жүрегі – Үсен Жақсылықұлы

Ұстаз жүрегі

Сабақ десе қоятын ішкен асын да,
Шәкіртінің болатын басы-қасында.
Естілсе-ақ қоңырау шырылдап үні,
Күтіп алар сыныбын өз класында.

Баласындай өзінің көреді бәрін,
Пәні үшін елігіп береді жанын.
Нәзіктігі талдырмаш бойына біткен
Қамқор жүрек балаға төгеді жалын.

Білім нұрын құяды әр жүректерге,
Мейірім, күлкі жүзінде таңды беттеген.
Қос жанары ұйқыға тығылса-дағы,
Ұмытқан ол шаршауды, көндігіп дене.

Құшағында үміт бар, көзінде ұшқын,
Шабыт берген балаға, сөзінде – ұстын.
Даналықтың мейірін төгетін бақыт
Бар ма екен ұстаздай өмірде күшті!?.

Әр баланың жұлдызын жаққан шырақ қып,
Кітабынан алатын жарық қуат көп.
Жетелейді болашақ балғын жастарды,
Мереке ғой әр күні жарқын шуақ боп.

Ашылады айқара сынып есігі,
Сабырлы ойы сыныпқа тынып еседі.
Сабақта әр сәт жүрегі сергек балаға,
Тәлім алған ұстаздан күні кешегі.

Әр баланың арманын, мұңын тыңдаған,
Қиын күнде еңсесін, арын шыңдаған.
Бағалаған қадірлеп бала тағдырын,
Нәзік жанды мұғалім, жетер кім саған?

Мазасыздау тірліктің сергелдеңінде,
Ел баласын қалпына теңгерген кім дер?
Сіздерсіздер қоғамның тірегі енді,
Ұстаз ана, ұстаз ару, сенделген дүние.

Баға жетпес қазына – мұғалім ана,
Бағдар болған мәңгілік балаға дана!
Көктемменен жеткен күн – төл мерекеңіз,
Құтты болсын, арулар, наурызда жаңа!