Құрбыға – Гүлмекен Қасенбай

Құрбым Балаусаға

Сағындым ғой өзіңді құрбым менің,
Есіңде ме? Теруші ек қыр гүлдерін..
Жидек, өрік жеуші едік біздің бақтан,
Ал сендердің бақшада алма өсетін.

Қой баққанда ойнаушы-ек қырға барып,
Картоп жеуші-ек күйдіріп, отқа салып.
Черта сызып секіріп жатушы едік -
Алтыбақан тебуші-ек арқан алып.

Мектепке де барушы-ек таңда бірге,
Әңгімеміз бітпейтін қайтар кезде.
Кітабымыз түспейтін қолымыздан,
Шаруа толып жатса да істер үйде.

Үнемі дайындыққа барушы едік,
Түрлі концерт мектепте қоюшы едік.
Алаңсыз, бал-балалық қайран жастық,
Бізден де өткен екен келмес болып.

Сен де анасың, дәл қазір мен де анамын,
Уақыты жоқ бұл күнде құрбылардың.
Үй, тіршілік, жұмыс пен баланы ойлап,
Дүние қуып барамыз біз де жаным.

Өмір бізді расымен есейтіпті,
Мойнымызға көтеріп сан тірлікті.
Біз де досым, қартайып қалыппыз-ау,
Сөз қыларлық уақыт жоқ жеке өмірді.

Гүлмекен Қасенбай
17.03.2026