Жаманшұбар даласында

(Оның өзінше)
Ол айтты:
Қара байтақ бұл далаға,
Жүрегің құстай ұшып, қуана ма?
Жататын өрт күйдірген Жаманшұбар
Бұл күнде ие болды сыбағаға.
Ол тағы айтты:
Міне қыстау, міне шілік,
Біздің ата-бабаның орындары.
Бұл жерде ұйықтап жатыр нелер жігіт,
Міне олардың мекені — қорымдары.
Ол айтты:
Дүние деген шіркін не бұл,
Көмілді топыраққа күлкі небір.
Мәңгілік өмір болса, ойланбас ем,
Қара жер жұтады ғой бір күн жебір.
Мен айттым:
Түгі де жоқ торығарлық,
Өлеңмен біздер мықты болып алдық.
Мұқанов Сәбит деген атағың бар,
Келешек ұрпақтарың жолығарлық.

---