Өлең, жыр, ақындар

Шопан тойында

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 1991
Шопаным! Доссың сен бізбен,
Өзіңе аян ой-сырым.
Өлеңді жайып өргізген
Өзіңдей менде қойшымын.
Ұйытқан сені жырау боп,
Қиссадай ұзақ түз желі.
Шашыңа түскен қырау боп,
Боранды қыстың іздері.
Жүресің дауыл өтінде,
Алаңсыз қыс пен жазың жоқ,
Бедері жердің бетінде
Жазылып қалған әжім боп.
Табиғат тағы дегенмен
Тағыны жеңдің төзіммін.
Тербейсің жерді өлеңмен,
Көктемде жайып қозы үнін.
Сеземін сенен жел лебін,
Сеземін сенен күн демін.
Шабытқа бөлеп еңбегің
Шарқ ұрып өтті түндерім.
Шопаным! Доссың сен бізбен,
Өзіңе аян ой-сырым.
Өлеңді жайып өргізген
Өзіңдей менде қойшымын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Маяковский музейінде

  • 0
  • 0

Жалғыз оқ,
Жалғыз от
Өлтірді ме,
Өртеді ме ақынды?

Толық

Гүлстан

  • 0
  • 0

Өзбектердің секілді жас еркесі —
Қызғалдақты қадап алған шөл төсі.
Самарқанның жібегіндей көз тартқан
Гүлстанның, нұрстанның өлкесі.

Толық

Лениннің смольныйдағы бөлмесі

  • 0
  • 0

Жылы ұшырап Смольныйға кіргенде,
Лениннің пәтері тұр бір бөлме.
Бар әлемге бағдар болған жол нұсқап,
Шамы сөнбей шалқып жанып түндерде,

Толық

Қарап көріңіз