Тақташ – Сырбай Мәуленов

Өлермін де
Ұмытылармын деп,
Бекер,жүрек,жанасың.
Тамбов ормандары
Сағынар әлі
Өзі өсірген бунтарь баласын.
Һ.Тақташ
Ей,Тақташ,
Келешек келіспесе,
Бұл сөзімді теріс десе,
Өзі айта жатар бітімді.
Ей,Тақташ,
Тамбов ормандары,
Торғай өзендері,
Екеумізге аздық ететін сықылды.
Бір өзің бір белестей,
Ешкіммен іргелеспей,
Қалдың сен ел есінде,
Еділ бойлап,
Еліңде ойлап,
Барасың келешек кемесінде.
Жүреді жүректерде:
Жүзіп даусың,
Өткір көздерің,
Уытты сөздерің
Сен қызықпайсың
Өлең-жырына өзгенің.
Ардақты есімің,
Біледі сені бүкіл ақын халық
Әдірессіз болашақ ұрпақтардың
Қағады есігін
Хатың барып.
Сұрамастан
Көшесін,
Үй нөмерін
Шығады төрге сенің сыйлы өмірің.
Ей,Тақташ,
Кетті шырқап өлеңдерің
Таңданбашы
Жас жұртыңа
Жалғыз Тамбов емес
Көп елдердің
Бар таңбасы
Сенің ақындық паспортыңда.