Сергелдең – Ринат Әбдіқалық

Кешегіден бүгінгі күн бөлек тым,
Мен шынымен адамдардан бөлекпін.
Мен біреумін арманына сенбейтін,
Қалауымен жүре алмаймын жүректің.

Мен шынымен неден осы жасқанам?
Сыртым бүтін, нем өзгеше басқадан?
Шын бауырдың қылығынан тас табам,
Дұшпанымның жүрегінен дос табам.

Адастым ба, бәрін өте кеш көрем,
Сынып, қирап жатпаса да ештеңем.
Өзімше кеп, өр өмірге өштенем,
Мен сонша не істеп ем?

Сабыр сұрап жалбарынам Хаққа да,
Кінәләнсам , алмаймын да ақтала.
Пәс өмірді "әсемдете" боқтап ап,
Көңілді боп жүре берем шаттана.

Әсем көрік берер болса тасқа сай,
Сайға сәуле шашуынан қашпас ай.
Мен қасқа да жарық болғым келеді,
Кей біреуге қорған болып досқа сай,
Өй, тасташ,әй!