Кім жетісіп жүр дейсің? – Абзал Алтый

Дейсің ау...
Бір жадырап күлмейсің
Өзі қысқа жалғанда
Көңілді өмір сүрмейсің

Досым ау...
Көзден кетсем тілдейсің
Өмірім ол менікі
Көп нəрсені білмейсің...

Сөйлейсің...
Кісілерше көрген көп
Сен секілді өмірге
Дайын асқа келгем жоқ

Шүкір де...
Кеңейсін көңіл пиғылы
Бəрі бірдей туылмас
Майлы болып құйрығы

Көрдің бе?
Ниетті адал теңдей бөл
Жартысы қайтар өзіңе
Сонан соң маған сенбей көр

Сендің бе?
Жақсының басы иманнан
Ертеңі опа бермесе
Пайда не құр жиғаннан

Ұқтың ба?
Өкініш өткен шақты ұрлар
Мың түрлі адам болса егер
Мың түрлі досым тағдыр бар

Солай бауыр...
Жерге түс енді ісінбей
Көп асқанға бір тосқан
Сөз етпе істі түсінбей

Кешерсің...
Жатса ойлар қосылмай
Төрімде тұр теңсіздік
Өмір заңы осылай

Өмірді...
Өлшей көрме теңгемен
Байлықты басып жатса да
Өлімді ешкім жеңбеген

Тез келер...
Бітетін кезі шегіңнің
Өзіңнен басқа,дүниең
Ішіне сыймас кебіннің

Жүргенше...
Иманың күнде мың сынып
Ниетті нарға байла да
Аллаға қыл құлшылық

Досым ау...
Аллаға сонда ұнарсың
Көкірек көзің ашылып
Мені де сонда ұғарсың

Дейсің ау...
Жадырап тағы күлмейсің
Қамшыдай қысқа заманда
Көңілді өмір сүрмейсің

Сынақ бұл...
Ертеңді болжап білмейсің
Ой-шұқыр жердің бетінде
Кім жетісіп жүр дейсің?

(С) Абзал Алтый