Махамбет Өтемісұлы

Ер еді, батыр даңқы асқақтаған,
Елінің бостандығын армандаған.
Теңедім мен оны Қобыланға да,
Ұрандатып бар күшімен, ырылдаған.
Исатайдай досымен, ағасындай,
Сырын шертіп, тауықан
Баласындай.
Исатайдай батырдан
Айырылғанда,
Жанарына жас келіп жылағандай.
Махамбет есімінде ардақтаған,
Еісмін мәңгілікке ойып жазған.
Мұра болып қалған екен
Жырлары да,
Сондықтан атағы жерді жарған.
Үлгі алған басқа да батырларда,
Сан соқтырған талай ақындарда.
Ақындықтың жолына түскен екен
Талай – талай ең мықты палуандарда....
Толғаулары әркімге де күш берер,
Халықтарда өздеріне серт етер.
Мінездеме, сипаттама бергенде,
Дірілдеген жүректері лүп етер,
«Сөз сүйектен өтеді» деген екен,
Махамбет өлеңдері өткір менен.
Шабыт беріп, шаттандырған
Мына мені.
Құдіреті сөздердің қасиетті мекен.....,
Ұлт – азаттық қозғалысын
Бастағанда,
Алдына арман, мақсат
Қоймағанда.
Соғыста Махамбет батыр
Аяқтамаса
Бұл күнге жету болған басқаларға.
Ең көрнекті ақындардың бірісіз,
Ер рухты көсемдердің ізісіз.
Азаттықты көксеген күрескердің
Елді – мекен Бекетайдың ізісіз.