Қарға мен бүркіт
- 1
- 2
Қой жайылып жаздыгүн
Шыққан екен қияға.
Аспаннан бүркіт құйқылжып,
Сорғалап келіп ыраға,
Адам — бір боқ көтерген боқтың қабы
Адам — бір боқ көтерген боқтың қабы,Боқтан сасық боласың өлсең тағы.
Мені мен сен тең бе деп мақтанасың,
Білімсіздік белгісі — ол баяғы.
Кеше бала ең, келдің ғой талай жасқа,
Көз жетті бір қалыпта тұра алмасқа.
Адамды сүй, алланың хикметін сез,
Не қызық бар өмірде онан басқа?!
Пікірлер (3)
Пікір қалдырыңыз
Осы қымыз қазаққа
- 1
- 5
Осы қымыз қазаққа
Мақтаның ба, асың ба?
Қымызды басар артынан
Ет даяр ма қасында?
Ақниет
Ақниет
Анонимдік комментатор
Күшті жазылған маған ұнады