Өлең, жыр, ақындар

Жабығу

  • 01.04.2018
  • 0
  • 0
  • 5803
Билігі барды батыр ғып,
ақшасы барды ақын ғып,
жарамсақтарды жақын ғып,
жаны жақынды жатың ғып
өтуде күндер… Жалықтым.
Сұмдығы көпті сұңқар ғып,
тұяғы барды тұлпар ғып,
ұяты барды ұлтан ғып,
марқасқаларды мылқау ғып
барады заман. Жабықтым.
Шешімі жоқты шешен ғып,
көпіргендерді көсем ғып,
көңілшектерді көсеу ғып,
еркелегенді есер ғып…
Қай көшке ерді біздің ел?
Жүдетті жанды күзгі жел.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тауда

  • 0
  • 0

Кеше мен тауға шықтым,
жұпарын жұттым қанбай.
Шыңдарға жармасып Күн,
биікті ұқтырғандай.

Толық

Аңсау

  • 0
  • 0

Қурай сазы сіңірген дала мұңын,
Жалаң аяқ, жамаулы балалығым!
Сенің үнің аспанға самғаушы еді,
шықпайды енді қарлығып қалада үнім.

Толық

Шарасыздық

  • 0
  • 0

Мұңдасым да қалмады, сырласым да,
жалғыз қалып отырмын қыр басында.
Бас қамы мен ас қамы – ойлайтыны
жан берісер досың ба, құрдасың ба?

Толық

Қарап көріңіз