Мәшһүрдің өзін таныстыруы

Тірлік пен денсаулықта - баста бағым,
Онан соңғы дәулетім - тіл мен жағым.
Құдай берген он екі мүшелерім,
Өз өнерім өзіме - алтын тағым.
Алты алашқа жайылып кеткен атым,
Жүрген жерім - ду базар, қылып хатым.
Ұстаз пірдің һұмматы болып жәрдем,
[Бір] ұшсам, кете берем, бар қанатым.
Баянауыл: Қызылтау - өскен жерім,
Кірім жуып, кіндігім кескен жерім.
Қалам, сия, қағазды қолыма алсам,
Келер қоршап бойыма ғайып пірім.
Айдабол мен Күліктен - шыққан затым,
Мәшһүр деген - бір лақап, Жүсіп - атым.
Орта бойлы, қой көзді, пітір(піти) мұртты,
Аққұба, бидай өнді қиапатым.
Жылым - қой, тоғыз беске келіп жасым,
Жарастықты, көрнекті сақал, шашым,
Жел қайықтай жел сөзге есуші едім,
Тұрған күнде: "домалап өрге тасым!"
Әкем Көпей - жетпіс үш жасында өткен,
Дін жолына жас күнде бізді үйреткен.
Өзі жастай тариқат жолын іздеп,
Әбілқасым ишанға қызмет еткен.
Бабамыздың аты екен - Шермұхаммед,
Құдайға - құл, нәуиге(нәбиге) болған үмбет.
Балаларын оқуға сүйрейді екен,
Екі қолдап жетелеп, қылып һүммет.