Немере – Марфуға Айтқожина

Дүниеге келді тұңғыш немерең,
Сен өзіңді бұрын жас деп сенер ең.
Алыс сапар жүріп қайтсаң жеңгейге,
Өзің дағы бір бала боп келер ең.
Міне тағы орындалды бір арман,
Толқын атып, таси түсті нұр арнаң.
Өзің еккен жас шыбықтан кешегі,
Жапырақ жайып, жайқалады —
Ну орман.
Жүрер адам көп нәрсені үміт қып,
Көмкерсе де қара шашты күміс шық.
Дүниеге келген күні немерең,
Қимай, әттең, қоштасты ма
Жігіттік.
Қарсы аласың өмір заңын таңданбай,
– Ата, дейді,
– Әу, дейсің ғой шамданбай.
Былдырлаған бал тілінде бөбектің,
Кетті-ау жастық,
Қол бұлғаған армандай.