Тәжібайға
- 0
- 0
Жасымнан атым аян Жамбыл едім,
Сүрінбес қара сөзге даңғыл едім.
Сөйлесем сары түнге шалдықпайтын,
Қақырап қайран даусым қалды менің.
Пікірлер (4)
Пікір қалдырыңыз
Таппаспын сендей салақты
- 0
- 6
Атаң сенің Таңат-ты,
Жұртты аузына қаратты.
Мені үйіңе шақырып,
Алып кепсің арақты.
Аружан
Өте керемет өлең екен
Ппе5ррр
Өте жақсы
:3
Күшті
Али
Өте әсерлі әрі жылы өлең екен! Жамбыл Жабаев «Атаның әлдиі» деп жырлағанда немересінің қуанышы, атасының жұбанышы, «Айналайын, алайын» деп құшақтауы қандай керемет бейнеленген. «Ермек болып отырсаң, Мен бір әнге салайын...» деген жолдардан ата-әженің немереге деген шексіз махаббаты сезіледі. Қазақтың ұлы ақынының балалар әлемін осылай нәзік жырлағаны керемет.