Өлең, жыр, ақындар

Күн шыққанда күліп оян

  • 28.08.2018
  • 0
  • 1
  • 8326
Көктем келсе — құлпырар гүл әрқашан,
Жапырақ жайса — бітеді шынарға сән.
Ештеңеге шаттана алмайсың сен —
Қаулап өскен шалғынға қуанбасаң.
Қуанышсыз жүректе құралмас ән,
Қайғы басса есіңе ал мұны әрқашан.
Ештеңеге риза бола алмайсың,
Жаңа жауған ақ қарға қуанбасаң.
Бірде қажет, бірде артық ойдың өзі,
Қайраттансаң, кетеді қайғы безіп —
Сүймегенің табиғат-анамызды,
Сүйсінбесең туғанда Ай-білезік.
Жүрекке мейірім мен жылу — көмек,
Сүйсінбеуге бола ма сұлуға ерек?
"Ойлай берсең, ой да көп, уайым да көп"
Шыққан күнге қуана білу керек!



Пікірлер (1)

Алуа

Не

Пікір қалдырыңыз

Ағаштар

  • 0
  • 0

Жапырақтар өртеніп жатыр сайда...
Жабырқаймын күзгі күн батырса ойға.
Ағаштарға дәл мендей іңкәрлікпен
Қарамаған шығар-ау Хокусай да.

Толық

Ауылды аңсағанда

  • 0
  • 0

Сағыныш мені өзіне тағы кетті алып,
Өлеңнен өзге дүние түгел шет қалып.
Ақ таңнан тұрып, аттанып кеткім келеді,
Сал самал жұтып,

Толық

Зерде

  • 0
  • 1

Сағындырады табалдырығы таудай үй әлі,
Гүл жарған кезі қыр мінез қыздың қиялы.
Кісі танитын ғұламалардың сондағы,
Сөздері қандай, өздері қандай зиялы.

Толық

Қарап көріңіз