Өлең, жыр, ақындар

Мен аңсаған көктемің

  • 05.09.2018
  • 0
  • 0
  • 3864
Жанарыңды талдыратын —
алыстағы қырандар,
Жанымды алау жандыратын —
қайталанбас бір ән бар.
Ескен самал, аққан
судан сұраңдар,
Қос ішегін домбыраның
күмбірлете бұраңдар.
Сол бір сазды шертеді,
Тұлабойда шымырлаған
сан тараулар, тамырлар,
Толасы жоқ ағылатын
сол арнамен ағын бар.
Көңіл құсы – ау, бұлдыраңдар,
биіктікте ағыңдар,
Толықсыған торғын қырда
мұнарланған сағымдар,
Ол да менің сезімім.
Төгілетін, егілетін,
айтылатын жүрекпен,
Айдын көлдің шалқарындай
айлы түнде дір еткен,
Арбап мені жанарыңның
сиқыры мол сыры өпкен.
Өр кеудеңді балғын гүлмен
құлпырта бір түлеткен,
Мен аңсаған көктемің.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Табанға жылы тиді суық қарың

  • 0
  • 0

Ақынды азапты ойлар тыншытқан ба,
Ризамын,
Көзімнен жас ыршытсаң да.
Жүректі шайып таңның шуағымен,

Толық

Қыран жеткен

  • 0
  • 0

Жетіпті биігіне қыран бүгін,
Көрсетер қыран солай қырандығын.
Туған жер мәпелеген түлек үшін
Ақын да ағыл-тегіл құяр жырын.

Толық

Түн аунап тізесінде

  • 0
  • 0

Салқын самал.
Тау баурайы соншама көркем еді,
Аңыз дерсің естіген ертедегі.
Түн аунап тізесінде жасыл белдің,

Толық

Қарап көріңіз

Пікірлер