Өлең, жыр, ақындар

Алақандар

  • 05.09.2018
  • 0
  • 0
  • 2270
Айырмассың алысты да, жуықты,
Алақандар қандай ыстық уытты.
Көтеріп тұр көңілімен қарттарын,
Шаңырақ пен уықты.
Қыпша белін майыстырып жеңгелер,
Көбелектей қымыз құйып дөңгелер.
Ақ самайлар, иілемін алдында,
Сыйлап кетем болса сендік менде өнер.
Көңілдері ақ құс әлде періште,
Қиялыңды шарықтатар өріске.
Жаным тауып жарастығын жаз болсам,
Жори көрме бұны, жұртым, теріске.
Мойыл көзден ұшқындаған наз оттар,
Елге барсаң сауық-сайран, ғажап бар.
Етектегі жамыраған қарағай,
Бейне көкпар алып қашқан қазақтар.
Пай-пай, шіркін, ауыл қандай сүйкімді,
Амалым жоқ байлап қойсаң бұл тілді.
Әйтпесе мен айта берем қайталап,
Бақытыңды, базар – думан, күлкіңді.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Соғады жүрек

  • 0
  • 0

Нұр күлкісі жүзінен айықпаған,
Отыр жалғыз теңселіп қайықта адам.
Бәйек болып ерке өзен келе жатыр,
Толқын-толқын құшағын жайып маған.

Толық

Мен қашан...

  • 0
  • 0

Мен қашан сені ойламай көзімді ілдім,
Сенсең де,
Сенбесең де өзің білгін.
Хабарсыз жүрсең-дағы,

Толық

Шекара

  • 0
  • 0

Туған топырақ,
Адамның жер — Анасы!
Тұтасқан татулықпен ел арасы.
Араны бөлгенімен шек — сызығы,

Толық

Қарап көріңіз