Өлең, жыр, ақындар

Дала қыраны

  • 06.09.2018
  • 0
  • 0
  • 3702
Сәлем бердім асығып,
Армысың жонды Жоңғарым.
Биікте жатыр асылып,
Тарамдалған жолдарың.
Бала боп кеттім қасында,
Аспан мен шындар тілдескен.
Ыстық қой маған тасың да,
Жан-құрбыдай бірге өскен.
Әлде недей тіл қатты,
Тау іші бір сәт күңгірлеп.
Белесте оқшау тұрды атты,
Күй төкті маңай күмбірлеп.
Сол әнді бейне дала паң,
Тыңдайды ұзақ ұйып қап.
Қиядан ұшқан балапан,
Кеткендей болды ұйықтап.
Жанына жуық таядым,
Биікте жігіт тұр әне.
Сүйене түсіп таяғын,
Даланың қас қыраны!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жадыра

  • 0
  • 0

Жұртыңа берер сенің көп сыйлығың,
Жалынсың,
Жанып тұрған отсың бүгін.
Биікке қанат қағып барасың ғой,

Толық

Ақ аймақтың аруы

  • 0
  • 0

Кең дала!
Көк теңіздей көсіліпсің,
Не көрдім сол даладан,
Не сыр ұқтым?!

Толық

Жан еді ғой аяулы

  • 0
  • 0

Мынау бұлттар неге ғана төнеді,
О, табиғат, күрсінесің сен неге.
Аспан да әне, жасын іркіп төгеді,
Өксу бар ғой деміккен бұл желде де.

Толық

Қарап көріңіз