Өлең, жыр, ақындар

Сағындым ғой...

  • 06.09.2018
  • 0
  • 0
  • 6838
Сағындым, бала кезді ойнақтаған,
Бала боп ойнапты атам, ойнапты анам.
Шіркін-ай, жақсы екен ғой балалық шақ,
Уайым, ешнәрсені ойлатпаған.
Сағындым сол бір ғажап ерке күнді,
Арнады тағдыр маған ерте мұңды.
Сағындым, қайран Анам, алдын алып,
Айтатын ұйқы алдында ертегіңді.
Өріпсің, бой жеттің деп, тұлымымды,
Білмеуші ем мұңаюды, түңілуді.
Білмеуші ем бұл тағдырдың не сыйларын,
Үйрендім ойға терең үңілуді.
Сұрасам сол күндерім келе ме енді,
Ол күннің бола қоймас керегі енді.
Сен мені қызығым деп, құшсаң, Ана,
Отырмын мен де әлдилеп немереңді...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қара шың

  • 0
  • 0

Бұлт үйіріліп, шоғырланған басына
Қара шыңның келіп тұрмын қасына.
Өн бойына ораныпты сұр тұман,
Тұрса керек, қараулығын жасыра.

Толық

Баянтау

  • 0
  • 0

Неге оны Баян-жүрек атады екен,
Осынау тау жанға жылы ата мекен.
Бір кезде бабам көшкен қара нардай,
Созылып кеп жазыққа жатады екен.

Толық

Сөз соңы

  • 0
  • 0

Сен де бір кең даланың қыранысың,
Ұшары көк, қонатын тұрағы шың.
Қасиетті Қаратау қойнында өсіп,
Кеудеде толқындатқан Сыр ағысын.

Толық