Өлең, жыр, ақындар

Көрдім мен

  • 07.09.2018
  • 0
  • 0
  • 1711
Көрдім мен, қара көздің от шашқанын,
Құлатқанын кеудеме отты аспанын.
Көрдім міне, жарқылдаған асыл кездік,
Жерде жатып қарайып тот басқанын.
Көрдім мен, қызыл гүлді балбыраған,
Жүрген сонда аралар бал құраған.
Болсын мейлі қанша ма игі жақсы,
Аңсап өтер армандай бар бір адам.
Көрдім мен, өр мінезді шалқақтаған,
Бірақ та жан тұнығын шайқатпаған.
Көрдім мен, ойсыз, мұңсыз, көңілді жан,
Тірлігіне мәз болып шайқақтаған.
Көрдім мен, жаны жалтаң күншілерді,
Күлкіңді емес, тілейтін күрсінгенді.
Өмірге қызық үшін келмедік қой,
Оқшауланар ізінде тұрсын белгі.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Естай ауылына барғанда

  • 0
  • 0

Иіліп тағзым еттім,
Естай ақын,
Келеді жүректерде өшпей атың.
Артыңда ұрпағың бар қашан дағы,

Толық

Алатау – достық күмбезі

  • 0
  • 0

Тау жайлы ақын қалай толғансын жай,
Ойларым тасқындайды жолға сыймай.
Алыстан Алатауым жалт қаратар
Мызғымас достығымның ордасындай!

Толық

Сағыныш тамшылары

  • 0
  • 0

Көп–ау жандар арманына жетпеген де, жеткен де
Өмір құшқан ақын жаны лапылдаған от кейде.
Гүл атқызам ақ арманды көктеменің өзіндей,
Өр теңіздің өзі берген тасқыны бар тек менде.

Толық

Қарап көріңіз