Өлең, жыр, ақындар

Көрдім мен

  • 07.09.2018
  • 0
  • 0
  • 1738
Көрдім мен, қара көздің от шашқанын,
Құлатқанын кеудеме отты аспанын.
Көрдім міне, жарқылдаған асыл кездік,
Жерде жатып қарайып тот басқанын.
Көрдім мен, қызыл гүлді балбыраған,
Жүрген сонда аралар бал құраған.
Болсын мейлі қанша ма игі жақсы,
Аңсап өтер армандай бар бір адам.
Көрдім мен, өр мінезді шалқақтаған,
Бірақ та жан тұнығын шайқатпаған.
Көрдім мен, ойсыз, мұңсыз, көңілді жан,
Тірлігіне мәз болып шайқақтаған.
Көрдім мен, жаны жалтаң күншілерді,
Күлкіңді емес, тілейтін күрсінгенді.
Өмірге қызық үшін келмедік қой,
Оқшауланар ізінде тұрсын белгі.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қош, ана

  • 0
  • 0

Білмеймін, кеш пе еді, ерте ме еді,
Жас жаным кімге ұмсынып еркеледі.
Бақытын алыс кеткен іздей ме әлде,
Көңілім көп арманды шертеді енді.

Толық

Сәмиға

  • 0
  • 0

Нәзік даусы күмістей сыңғырлаған,
Іс бар ма, осы анамыз тындырмаған.
Жүрегі арман толы асыл адам,
Туған ел бақшасында жыр жырлаған.

Толық

Өткелдер

  • 0
  • 0

Қарт тоғай, Сарытоғай, күңіренген,
Өзен жатыр бауырында жүгіре емген.
Сап түзеп тұрған сарбаз сияқтанған,
Құдіретіңнің алдында жүгінем мен.

Толық

Қарап көріңіз