Таң. Өзен жағасы. Қызыл арай – Istileuoverjan

Таң. Өзен жағасы. Қызыл арай.
Жағалап жүгіремін саған қарай.
Ақша бұлт, қызыл түсті күн сәулесі.
Шағала қиқулықтап жарысады-ай.
Өзеннің бетке түскен жалтырларын,
Ұласып алып барады алыс сағым.
Жел үрсе дір етеді қамыс басы.
Құрағы кісінеген толы табын.
Жүгіріп жағасымен есім шығып,
Қалмаймын мен, ешқашан бір демігіп.
Ауасы майдай жаққан тынысыма.
Болашақта еске алғанда болар қызық.
Құстарда сайрай берді мен келгенде,
Жарысып желмен бірге тері өлгенде.
Осы кез есте қалар мәңгі менде,
Не жетер мен көргенді бір көргенде!
Бұл менің жағадағы тұрған кезім,
Білемін, қаладан бұны бір сезбесін.
Табиғат, жалғыздық пен тірі тыныштық,
Бұл - Арқалық бөлігі көрген көзім.