Жан анашым – Жанелья Торалы

Жан анашым

Жүрегімнің түкпірінде сақталған,
Жылы тиер, сан мың есім, аттардан.
Туа біте, жүрегімде бір сөз бар,
"Ана" деген әріптермен жатталған.

"Сезім" десе, анамды еске аламын,
Қамын ойлап, жүретін бар баланың.
Махаббатпен жүрегі толастаған,
Амандығын тілеймін мен анамның.

Тұла бойын босатып, құрсағында кеңейткен,
Әлпештеген аялап, мейірімді ең, сен неткен.
Дүниеге келген күннен шыр етіп,
Мәпелеген, өсірген, өмірімді өзгерткен.

Дана еді, ұлық еді ел неткен,
Жүрегімді махаббатпен тербеткен.
Ана затын биік қояр бәрінен,
Ойып тұрып, орын алған жүректен.

Түн ұйқысын төрт бөлген жан анашым,
Ыстық көрер бәрінен өз баласын.
Тәуекелге бел буар баласы үшін,
Қуанышың таусылмасын, тарқамасын.

Ең бастысы бәрінен ана үшін,
Көрсем, дейді перзентінің қуанышын.
Бола қалса, бір жағдай перзентімен,
Қайда болса барады, алып - ұшып.

Ана деген неткен жан, құдіретті,
Жаратыпты, жаратқан - құзіретті.
Өмір сыйлап, келешекке із қалдырар,
Ана - деген қадірлі жан, құрметті.