Нұртас Оңдасынов

Пенсияға кетем деп ойламаған, -
Басын іске бағыштап қойған адам.
Басқамызша мақтатып өзін-өзі,
Елу жасын шулатып тойламаған.
Көрген емес ешкімге өзін пұлдап,
Алдамайтын көзімен я жылпылдап.
Мол тануға, білуге құмартатын,
Үлкеннің де, кішінің сөзін тыңдап.
Көп аралап кететін кең өлкесін,
Көру үшін байтақ жұрт берекесін,
Егіншімен қырманда бірге түнеп,
Қызықтасқан қойшының мерекесін.
Алай-түлей ақборан соққан қарда,
Айдалада қос тігіп жатқандарға
Сәлемдесе баратын, жәрдемдесе,
Сарыарқаға Сырдан жол тартқандарға.
Астанам деп сүйетін Алматысын,
Тек жақсылық іздейтін Алматым үшін,
Ортасынан өткізсем - деп ойлайтын,
Айдап әкеп Іленің аққан күшін.
Сол арманшыл адамды Нұркем деп,
Сыйлаушы едік азамат, ер екен деп,
Бүгін - дағы сүйсініп сөз етеміз:
Тұр екен деп Мәскеуде, тірі екен деп.