Жоғалған қолғабына айтқаны – Тұрмағамбет Ізтілеуұлы

Жоғалды, азаматтар, біздің қолғап,
Суықтан жүруші еді қолды қорғап.
Қолымды тоңғаннан соң, жеңге тығып,
Отырмын бұзып түсті, бұлттай торлап.
Азамат тауып алған әкеп берсе,
"Бай бол" деп бата берем бақыт арнап.
Бұл жаққа барлығыңдай бол сұраудар,
Көтермей көкке тұмсық, сөзім қорлап.
"Тіл алғыш, тілі епті інім ең" деп,
Қызметке қосып тұрмын сені зорлап.
Болып тұр бұл күнде ағаң бедеу аттай,
Қан түсіп аяғына, қалған шорлап.
Бермесе Алла ақырын алты алаштың,
Қайткенмен айналамды алды торлап.
Аттауға, аңлауымда, адым қысқа,
Қалайда қақ ортада қалдың сорлап.
Барар жер, басар тауың болмағансың,
Ұйлықпай үріккен қойдай құр топырлап

1931