Тағатымды тауысып, тал бойымды тұтатқан – Әлия Дәулетбаева

Тағатымды тауысып, тал бойымды тұтатқан,
Көзіңіздің қиығы.
Аңсаусыз да шаршаусыз бір мейірге жұтатқан,
Күндерім-ай бұйығы...

Сізді маған жіберген тәңірі шығар, расы...
Сөнбесін деп...жансын деп...
Өртенсін де, жаны күйсін, жыласын,
Өлең болып қалсын деп...

Сізді маған жіберген тәңірі шығар, расы...
Тәтті уынан татсын деп.
Тым биікке шықсын да тым тереңге құласын,
Шыңырауға батсын деп...

Солай шығар... мен соған сеніп жүрмін осы күн,
Ақылыма ие кім?...
Есігімнен енбейтін менің ессіз ғашығым,
Есіміңді сүйемін.

Көптен жаным дәл бұлай елеңдемеп еді ғой,
Жүр ме екенсіз алаңдап...
Маған , аға, сіз емес , өлең керек еді ғой,
Енді халім не болмақ?..