Калошым алды өшін

Күнде де,
Түнде де
Сырғанай,
Сырғанай
Бердім де,
Көрдің бе,
Калоштың
Мөрі өшті,
Ақыры
Пақырым
Төзімді
Өзімді
Құлатып
Жылатып,
Калошым
Алды өшін.

Қадыр Мырза Әли калош өш калошым алды өшін Қадыр Мырза Әли өлеңдері

Пікірлер (1)

Біз — өмірдің уақытша тұрғынымыз,
Күзге жетпей солатын қыр гүліміз.
Сен тұрғанда,
Апыр-ай!

Толық

Бар еді досымда
Кішкене ала доп,
Біздің үй қасына
Ойнайтын ала кеп.

Толық

Көк шалғынды шалғы орақтай жапырып
Соқпаған жел,
Жаумаған бұлт — мәкүрік!
Дүниені тастағандай тұмшалап,

Толық