Теңеу
- 0
- 4
Көздері қанығы
Күдіксіз таныды:
Бабамыз болыпты
Даланың балығы.
Соғыста да,
Бейбіт кез жаншылықта
Біз буынбыз заманға сай шыныққан,
Ащы менен тұщыдан тұрады өмір,
Сабағынан жүзімдей үзіліп нұр,
Нұр астында жатады қызынып қыр.
Қайтып қара бұлтынан шықпайтындай
Қарайды күн,
Альмира
Керемет