Керемет
Апыр-ай! Ішің қалай жылынбайды! Себепсіз көңіл гүлі жұлынбайды. Көргенде
— Аяғыма ат тепкен, Дәрі алмақ ем әптектен. Айтшы, балам, ол қайда? Жақын ба?
Заман мәнін, адам жанын аз біліп, Ішкен тамақ, киген киім мәз қылып, Шыныменен өтеді ме бұл ғұмыр?! Алдап-арбап лауазым мен шен-шекпен,
Қателік орын алды
SYSTEM INFO
Альмира
Керемет