Жұбату
- 0
- 2
Мен отырмын сөзіңе құлақ түріп,
Ал сен болсаң бөркіңді лақтырып,
"Үш ұлың бар,
Сен мені түсінбейсің!
Керек еді алты бала — алты асық
Қай кезде де толып жүрер қалтасы.
Сенің күнің өтті ұяны күзетіп,
Менің күнім өтті соған жем тасып.
Пендешілдік кім-кімге де тән деңдер.
Пайғамбарды менсінбейді менмендер.
Қай кезде де көлегейлеп күнді бұлт,
Қай кезде де үрген пілге қандендер.
Джаннқызы Альбина
Рахмет сізге осы өлеңдерді бізге интернетке қалдырғаныңызға