Аллаға құлшылық қыл
Аллаға құлшылық қыл
Сынақ үшін берілген тірішілік бұл.
Харам заттан бойыңды аулақ ұстап
Қайырлы іске әрдайым құлшынып тұр.
Аллаға құлшылық қыл
Сынақ үшін берілген тірішілік бұл.
Харам заттан бойыңды аулақ ұстап
Қайырлы іске әрдайым құлшынып тұр.
Бар қазақтың мақтанышына айналған
Өзің үшін барлық қазақ қайғы алған.
Жас жігітті жерге тығып жіберді
Осы иттік шықты екен қай малдан.
My future life is wonderful,
I will be blissful and careful.
My future isn't wailful
My future is an English,
Шалқар теңіз жағасында,
Қарт балықшы тұрыпты.
Бірде іңір арасында
Ұлын ертіп шығыпты.
Ішіп болып тамақты,
Кірісемін жұмысқа.
Жуам кесе, табақты,
Су құйып ап ыдысқа.
Әдет қалып бұрынғы,
Сапар ерте тұрады.
Оның осы қылығы,
Бәрімізге ұнады.
Мыж-мыж етіп тастаған,
Киімімді өтектеп.
Әжем бұрын бақшаға,
Апаратын жетектеп.
Қисық біткен о бастан,
Қарт әжемнің бармағы.
Көріп бірде болмастан,
Інім әлек салғаны.
Сыйлап ем Сараға,
Торда отырған бұлбұлды.
- Бой жазсын, - деп, далаға
Қоя берді бір күні.
Асқаржан жарады –
Кішкене үй қалады.
Қоршады дуалмен,
Таң қалдым бұған мен.
Қоймады бірауық,
Қыңырбай жылауық.
Ешкімге көнбеді,
Тәттіні көп жеді.
Көрші үйде бар еді,
Айдос дейтін бір ұлан.
Тамақ ішіп әуелі,
Жуынатын соңынан.
- Кір басқан қуыршақ,
Қайтеді жуынсақ?
Айтқанды тыңдамай
Отырсың,
Қарашы далаға,
Реңі сары ала.
Пісті алма албырап,
Сарғайды бал құрақ
Сіздей адамға иіп тұрып басымды ием,
Елін оятып, елі үшін жанын берген.
Сол кішкентай баладан ұлы адамға,
Айналарын Міржақыптың кімдер білген?
Ол бүркіт, еркіндікті арман қылған,
Қыран құстай биік жерде қалықтаған.
Қасқыр деп айтсам дағы артық болмас,
Қиындықта үйірін тастамаған.
Оятып бар қазағын ұйқысынан,
«Оян, қазақ!» деп ұрандап, өлең жазған.
Болсын деп ел жандары көрегенді,
Бұл өлеңді қазағыма бағыттаған.
«Ел баласы» деп оны атап кеткен,
Перзенті ғой елімнің ол ертеден.
Алыстан «Алаш!» десе аттанатын,
Алаш үшін жанын да құрбан еткен.
Достың да сатып кетер кезі болар,
Махаббат да бір күні мезі қылар.
Ақша да күні келсе құнын жояр
Тек Ананың мәңгілік сезімі бар.
Қолыма қалам алдым хат жазғалы,
Бiрталай заман болды жұрт азғалы.
Бүгiн көрген таңда жоқ болып жатыр,
Азырақ хикаят қылып сөз қозғалы.
Аспан мен жердің арасын басады мылқау сезімдер,
Қайтарып берші, жарқыным, қайтршы маған кезімді өр.
Қимылсыз қалдым қайтадан, салдым да көзді төменге,
Сенбесең өртті жүректің күйіне мән бер, өзі...
Тілімізде құты бар даналардың
Тілімізде сүті бар аналардың
Тілімізге тікелей байланысты
Тағдыры да болашақ балалардың.
Есімде сол күн, қыс еді,
Таң емес, қара кеш еді.
Қаралы күннің хабары,
Қыс келсе еске түседі.
Ертегi ертедегi кәрi күйге,
Жiбiне сабақталып отыр ине.
Бетiңнiң бедерiне жұқпалы екен,
Опалап жаға берсең, шiркiн дүние!
Ұстаздар күніне....
Ұстаз ана ұлы есім расында,
Қарамайды қартыңада жасыңа.
Келіп тұрар кең білімді бергісі,
Қызығы болмаса да ауылымның,
Куәсі осы ауылғой сауығымның.
Ең қызығы өмірдің бала кезім:
"Жүр, ойнайық" деген сөзі достарымның.
Өткен күнді еске алып отырдымда,
Бұрдым тағы көңілді тылсым жырға.
Балалығым өтіп жатыр ауылымда
Тұнып тұр, өзгеріссіз сансыз сырға.
Баланар інжу-маржан жыры асылға,
Ғаламға кең сермеген құлашында.
Бұрын соңды өзге ешкімнен табылмаған,
Абайдың қазына бар мұрасында.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі