Өлеңдер жинағы - 512 бет

Тәуіп

Абдрахман Асылбек

Ауырмай адам тұрмайды,
Кеселді болу – шын қайғы.
Біреулер мойын бұрып жүр,
Тәуіпті санап ыңғайлы.

Толық оқу

Тасбақа тірлік

Абдрахман Асылбек

Жинап алып бірде Патша қауымын,
Хабарлады көңілінің зауығын:
«Осы біздер тұрсақ та бір аймақта,
Бөлінеміз неге тілден жан-жаққа?

Толық оқу

Қолдаушы

Абдрахман Асылбек

Кездесіп, қол алысып,
Былай деді танысым:
«Осы сенің керемет
Қолдаушыңның бары шын.

Толық оқу

Екі жігіт

Абдрахман Асылбек

Екі жігіт отырды бір жиында:
Бірі шағын, бірі алып денелі.
Болмаса сәл өнері,
Адамға сол қиын да.

Толық оқу

Қысыр сиырлар

Абдрахман Асылбек

Бастық кәрін төгіп тұр,
Сиыршыны сөгіп тұр:
– Қарамайсың Сиырға,
Қысыры көп биыл да.

Толық оқу

Ұқсастық

Абдрахман Асылбек

Түрлі-түрлі мақам бар
Келе жатқан баяғыдан.
«Шіриді, – деген мақал бар, –
Балық басынан,

Толық оқу

Түскен тіс

Абдрахман Асылбек

Отырғанда қонақта,
Танысымның түсті босап бір тісі.
Орап оны мұқияттап бұл кісі,
Салып алды қорапқа.

Толық оқу

Қолғап

Абдрахман Асылбек

Көктем шыға бір бала
Атып ұрды ұрнаға
Киіп жүрген қолғабын.
«Енді суық болмайды,

Толық оқу

Осындайлар қиын-ды

Абдрахман Асылбек

Үй туралы баяндама оқылды,
Бас кезінде біраз адам отырды.
Деді лектор жалындап:
– Алда талай тамаша үйлер салынбақ.

Толық оқу

Еден мен сыпырғы

Абдрахман Асылбек

Тазартылған Еден тұрып бір күні
Сыпырғыға сөздер айтты күлкілі:
– Сендей ласты көрмедім мен өмірде,
Артық сенен ошақтағы көмір де.

Толық оқу

Бұқа мен бұзау

Абдрахман Асылбек

Мөңкіді бір күн ойнақтап Бұзау,
Демеді мынау жар менен құз-ау.
Шаншылып құйрық, көсіліп аяқ,
Барды да жүрген Бұқаға таяп:

Толық оқу

Бала киік

Абдрахман Асылбек

Алай-түлей дауылда,
Көк түтеген жауында,
Бала Киік адасып,
Тап болды бір ауылға.

Толық оқу

Туыстар

Абдрахман Асылбек

Қандала мен Тарақан
Басын қорғап қарақан,
Қараңғыда безіп жүріп,
Үйдің ішін кезіп жүріп,

Толық оқу

Аю бастық

Абдрахман Асылбек

Саялы бағанда,
Алтынды тағында
Аю бастық марқайып,
Отыр еді шалқайып.

Толық оқу

Қарбыздар

Абдрахман Асылбек

Кердең басып бірде мен,
Кең бақшаға кірген ем.
Теңеп бәрін піскенге,
Тұнып көзім түскенге,

Толық оқу

Суретші-дәрігер

Абдрахман Асылбек

Бір суретші ауысты дәрігер боп,
Сұрады сонда досы әбігер боп:
– Суретті не себептен тастадың? – деп,
Дәрігер жауап берді:

Толық оқу

Табиғат пен көз

Абдрахман Асылбек

Табиғат бір тұрған еді құлпырып:
Көкті тіреп таулары,
Жайқатылып баулары,
Бел-белесте гүл тұнып.

Толық оқу

Қос көгершін

Абдрахман Асылбек

Көңілдері қуанышқа тола тым,
Жарасымды қос Көгершін болатын.
Жалғызілік кәрі кемпір үйінің
Терезесі алдына кеп қонатын.

Толық оқу

Телефонның монологы

Абдрахман Асылбек

Телефонмын тілім жоқ,
Бірақ, маған тыным жоқ:
Сағынысқан жүректерді жалғаймын,
Алып ұшқан тілектер боп самғаймын.

Толық оқу

Ер пен арақ

Абдрахман Асылбек

Бір күні Ет мақтанды,
Барлық сырын ақтарды:
– Буым бұрқырып,
Суым сырқырап,

Толық оқу

Күшік пен мойнақ

Абдрахман Асылбек

Қорада Мойнақ жақсы өмір сүрді,
Жан көрсе бөтен, арсылдап үрді.
Ісіне берік, кісіге сақ деп,
Басқа иттер оны мақтасып жүрді.

Толық оқу

Лекцияда

Абдрахман Асылбек

Дәрістен соң лектор жұрттан сұрады:
– Кәне, кімнің қоятын бар сұрағы?
– Әрине, бар, жағың ғана қарысқыр! –
Деді сонда ашумен бір шал ұшқыр.

Толық оқу

Толық тәртіп

Абдрахман Асылбек

Көрші үш совхоз маманы
Кеңес құрып мал жайлы,
Өздерінше бағалы
Ақтарды бар мән-жайды.

Толық оқу

Зауал

Абдрахман Асылбек

Әлдеқандай сұмпайы
Бір жігітке жүрді сырттай өшігіп,
Көзін құртпақ, атын мүлде өшіріп,
Келе қалса ыңғайы.

Толық оқу

Саяжай

Абдрахман Асылбек

Бір күні иесіне
Саяжай былай деді:
«Жаратқан Құдай мені
Кім үшін, білесің бе?

Толық оқу

Қарлығаш пен құзғын

Абдрахман Асылбек

Жанып жатты көлдің беті лапылдап,
Құзғын оған келді де ұшып жақындап,
Тез өртеніп кетсін деп,
Орны құрғап кепсін деп,

Толық оқу