Қорқыт – қобызшы, көріпкел, ойшыл. Бір күні ол өлім бар екенін түсініп, одан қашып, өлмейтін жер іздеп, жер бетінде кезіп жүреді. Бірақ қайда барса да, өлім оған ілеседі. Сонда Қорқыт өмірдің мәнін түсінеді:
“Адам өлмейді – артында қалған сөзі мен ісі ғана қалады.”
Мәні:
Бұл аңыз өмір мен өлім, мәңгілік пен рухани мұра туралы терең философиялық ой қалдырады. Қорқыт арқылы қазақ өнердің, сөздің, ізгіліктің мәңгі екенін түсіндіреді
Қателік орын алды
SYSTEM INFO
Айзере
Өте қысқа аңыз
Бека
Қараспан ауылында Қорқыт ата туылыпты. Бір күні оған қарт келеді қолына таяқша ұстаған. ҚОРҚЫТ ТҰР МЕН СИЯҚТЫ ІСТЕ депті. Ол тұрады және ішегін тартып өзіне ыңғайлатып алады. Және ол қобыз тартқанда жел тоқтап құстар мен жануарлар тоқтап оның сұмдық тартқан күйіне таңғала қарапты