Өлең, жыр, ақындар

Төзімділік жолы

Бір жас жігіт тауға шықты. Жол тайғақ, тасты, бірде қар мен шаңға толы еді. Әр қадамы қиындыққа толы екенін сезді. Ол ойланып: Неге өмір осындай ауыр?

Сол кезде қарт кісі келді. Ұзақ өмір көргендей, баяу жүріп, жас жігітке айтты:

– Бұл тауға шығу жолың өміріңнің өзі. Әр тас сынақ, әр тайғақ қадам сабақ, ал биіктен көрінетін күн сәулесі сенің жетістігің мен ішкі бақыт.

– Бірақ мен шаршадым, деді жігіт.

– Шаршау табиғи, деді қарт. Әр басқан қадамға төтеп бермесең, биіктен көрінетін жарыққа жетпейсің. Тастарға сүрініп, кейде құлап та қаласың, бірақ әр қайта тұрған сайын сен күшті боласың. Соңында жарық тек төзімділерге ғана көрінеді.

Жігіт қайта жүрді. Әр тайғақ тасты жеңген сайын жүрегінде сенім мен батылдық өсті. Ақыры күн сәулесі шынымен де жарқырап, көз алдында алтын сәуледей жарқ етті.

– Сол сәтте жігіт түсінді: өмірдегі қиындықтар тек төзімділерді сынайды, ал жеңіске жету үшін батыл болу қажет. Қара жолдан өту міндет, ал алтын жарық оған лайықты сый.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз


Қарап көріңіз