«Елу жыл, алты ай, екі күн» - адал махаббаттың өлшемі

    Тарихта ел есінде қалған тұлғалар көп. Бірақ олардың өміріндегі ең биік жеңіс - атақ та емес, қызмет те емес. Кейде ең үлкен бақыт - бір адаммен өмір бойы бірге болып, сол жанға адал қалу. Дінмұхамед Қонаев пен жары Зухра Шәріпқызының махаббаты - дәл сондай биік сезімнің үлгісі. Зухра тек «үлкен адамның жары» емес, парасаты биік, ойы жүйрік, тәрбиесі терең жан еді. Оның бойындағы мәдениет, сабыр, кішіпейілділік Қонаевтың өз сөздерінен де анық сезіледі. Ол Зухраны сүйіп қана қоймай, қадірлей білді. Бұл - махаббаттың ең таза түрі.

Олардың арасындағы сезім даңғаза сөздермен емес, үнсіз қамқорлықпен, бір-біріне деген сеніммен қалыптасты. Елу жыл, алты ай, екі күн - бұл жай ғана сан емес. Бұл - өмірдің ыстығы мен суығына бірге төзу, қиын сәтте қол ұстасып қалу, бір-бірінің көңілін түсірмеу үшін өзіңді жеңе білу деген сөз. Қонаевтың жары туралы айтқан сөздерінен ерекше бір жылулық байқалады. Ол жасы қаншаға келсе де, қандай биік қызмет атқарса да, сүйікті жанның алдында жүректегі нәзіктік жоғалмайтынын көрсетеді. Нағыз махаббаттың ғажабы да осында: уақыт өтсе де, сезім өшпейді, керісінше тереңдей түседі.

Қонаев пен Зухраның өмірі - адалдықтың, сыйластықтың, бір-біріне деген құрметтің көркем үлгісі. Бұл махаббат бізге бір нәрсені үйретеді: шынайы сезім жылдам басталып, тез жоғалатын әсер емес, керісінше ұзақ жылдар бойы сыналған қасиетті байланыс. Елу жыл бірге өмір сүру - кездейсоқтық емес, жүректің үлкен ерлігі.

“journiverse” білім беру орталығының оқушысы: Асан Медина