Теңіз жағасындағы тағылымды жылдар - Тураева Дина Абдрашовна

Маңғыстау өңірінің кеңдігі мен Каспий теңізінің шексіз көгілдір айдыны тоғысқан қасиетті мекенде орналасқан «Фламинго» жазғы сауықтыру лагері – менің өмірімдегі ең жарқын естеліктердің ордасы. Ақтау қаласының маңындағы осы бір табиғаты сұлу, ауасы таза, тынысы кең лагерьде 7 жыл бойы жазғы демалыс кезеңінде басшылық қызмет атқару мен үшін жай ғана еңбек жолы емес, нағыз өмір мектебіне айналды.

Әр жаздың таңы теңіздің баяу толқынымен бірге оянатын. Көкжиектен көтерілген күннің алғашқы сәулесі Каспийдің айдынына төгіліп, айналаны алтын түске бояйтын. Сол сәтте лагерь ауласында естілетін балалардың шат күлкісі табиғаттың әуенімен үйлесіп, ерекше бір өмірдің әсем әуеніндей әсер қалдыратын. Мен үшін бұл тек көрініс емес, жүрекке жылу сыйлайтын, жанды тербейтін ерекше сәттер еді.

Лагерь басшысы болу – тек қызмет емес, бұл – үлкен сенім мен жауапкершілік. Әрбір баланың қауіпсіздігі, әрбір күннің мазмұнды өтуі, әрбір сәттің мәнді болуы – менің басты міндетім болды. Мен балаларға тек демалыс емес, өмірлік тәжірибе сыйлауға тырыстым. Табиғатпен үндескен ортада олар еркіндікті сезініп, достықтың қадірін түсініп, өз-өзін танып өсті.

Күндіз теңіз жағасындағы ойындар, спорттық жарыстар, серуендер балалардың қуанышын еселесе, кешкі уақыт лагерь өмірінің ең бір ерекше, ең бір әсерлі кезеңіне айналатын. Күн қызарып батып, аспанды алқызыл бояуға бөлеген шақта лагерь мүлде басқа күйге енетін. Әр кеш – бір мереке, әр кеш – бір жаңа әлем.

Біз ұйымдастырған кештер ешқашан бір-біріне ұқсамайтын. Түрлі сайыстар, қызықты конкурстар, тартысты спорттық ойындар, салтанатты жиындар – мұның бәрі балалардың белсенділігін арттырып, олардың бойындағы талантты оятатын. Ал ән мен би кештері лагерьдің шынайы рухын айқындайтын ерекше сәттер болды. Жұлдызды аспан астында, теңіздің жұмсақ самалы есіп тұрған кеште балалар сахнаға шығып, өз өнерлерін көрсететін. Бірі ән шырқап, бірі би билеп, енді бірі көрініс қойып, көрермендердің ыстық ықыласына бөленетін.

Сол сәттерде балалардың көзіндегі қуаныш, жүрегіндегі толқу, жүзіндегі шаттық – бәрі анық көрінетін. Кейбірі алғаш рет сахнаға шығып, қобалжыса да, соңында өзіне деген сенімділікпен оралатын. Осындай өзгерістерді көру – мен үшін баға жетпес бақыт еді. Әрбір бала – бір әлем, ал сол әлемнің жарқырауына аз да болса үлес қосу – менің ең үлкен жетістігім деп білемін.

Әсіресе, бір кеш әлі күнге дейін есімде. Теңіз жағасында үлкен алау жағылып, балалар айнала жиналған еді. Жұлдыздар самсаған аспан астында әр бала өз арманын айтып, болашаққа деген тілегін бөлісті. Сол сәтте олардың әрқайсысының жүрегінде үлкен үміт, таза сенім бар екенін сезіндім. Мен сол сәтте өз еңбегімнің мәнін терең түсіндім: біз тек демалыс ұйымдастырып жүрген жоқпыз, біз болашаққа сенетін, армандай білетін ұрпақты тәрбиелеп жатырмыз.

Әрине, мұндай үлкен істің оңай болмайтыны анық. Кейде қиындықтар да кездесетін: ауа райының құбылуы, балалар арасындағы түсініспеушіліктер, күтпеген жағдайлар. Бірақ дәл осындай сәттер мені шыңдап, сабырлық пен табандылыққа үйретті. Мен кез келген жағдайда дұрыс шешім қабылдауды, адамдармен тіл табысуды, жауапкершілікті терең сезінуді үйрендім.

Ұжыммен бірге жұмыс істеу – бұл өз алдына бір мектеп. Біз бір отбасыдай болып кеттік. Әрқайсымыздың мақсатымыз ортақ – балаларға бақыт сыйлау. Бір-бірімізді қолдап, бір-бірімізге сенім артып, үлкен істі бірге атқардық. Осы бірлік пен ынтымақ лагерьдің табысты жұмыс істеуінің басты негізі болды.

Жеті жыл... Бір қарағанда аз уақыт сияқты көрінуі мүмкін. Бірақ мен үшін бұл – тұтас бір дәуір. Бұл жылдар ішінде мен тек басшы емес, тәрбиеші, ұйымдастырушы, психолог, тіпті кейде балалардың сырласына айналдым. Мен олардың қуанышымен қуанып, уайымымен бөлістім.

Әр жаз аяқталған сайын лагерь бір сәтке тынышталып қалатын. Балалардың күлкісі басылып, алаң босап қалғандай көрінетін. Бірақ сол тыныштықтың артында мыңдаған естелік, мыңдаған бақытты сәт сақталып қалатын. Ал менің жүрегімде сол сәттердің әрқайсысы мәңгілік із қалдырды.

Қорытындылай келе, «Фламинго» лагері менің өмірімнің ажырамас бөлігіне айналды. Бұл жер мені шыңдады, өсірді, өмірдің мәнін түсінуге көмектесті. Теңіздің толқыны секілді бұл жылдар да артта қалса да, оның үні, оның әсері менің жүрегімде мәңгі сақталады.

Мен үшін бұл жай ғана өткен шақ емес – бұл менің мақтанышым, менің өмір мектебім, менің жүрекке жақын ең қымбат естелігім.

 

---