Қарлығаштың ұясы

Көктем мезгілі еді. Құстар келіп, аспанның сәні кірді. Қанаттарын қағып, көктемнің хабаршысындай ән салған құстар көк аспанмен жарасып, көздің жауын алады. Біздің үйдің іргесіне қарлығаш ұя салды. Қарлығаштың ұясында жоқтығын пайдаланып, көкек ұясына жұмыртқалап кетті.

Мейірімді құс өз жұмыртқасымен бірге бөтен құстың да жұмыртқасын басып жатты. Жұмыртқаны жарып, қызыл шақа шараналар дүниеге келді. Сары үрпек балапан болып өсті. Ширады. Қарлығаш оларға ұшуды, тамақ табуды үйретті. Өзгенің ұясына барып жұмыртқаламаңдар деп ақылын айтты. Көкектің баласы өзге құстың қамқорлығы мен тәрбиесін көріп өсті. Кейіннен қарлығаштай мейірімді, ақ жарқын болды.