Құстар қайтып барады
- 2
- 25
Жаз өмірін, мәз өмірін қысқартып,
Бара жатыр, бара жатыр құс қайтып.
Зымырайды менің бала кезімдей,
Бір жалт етіп өте шыққан сезімдей.
Жаз өмірін, мәз өмірін қысқартып,
Бара жатыр, бара жатыр құс қайтып.
Зымырайды менің бала кезімдей,
Бір жалт етіп өте шыққан сезімдей.
Қара көзің, қара шашың төгілген
Қара көзің не жылаған, не күлген
Толғап өтті менің тұла бойымды
Бала кезден саған ғашық едім мен
Құрбым, жан құрбым, бала кезімнен
Бақыт көріп ем қара көзіңнен
Кеттің ұмытып, мәңгі ұмыттың
Жібін үздің ғой нәзік үміттің
Әже
Тақпақ
Дико
«Бақыт құшағында» деген өлең жүректі жылытып, ерекше сезімге бөлейді! Өлеңнің әрбір жолы махаббат пен шаттықтың нәзік қалыбын, көктемнің әсем көріністерін бейнелеп, оқырманға жүректен шығатын шынайы эмоцияны жеткізеді. Көзден ұшқан ұшқыннан басталып, жүрекке жылы ұшталатын сезімдер өлеңнің бойында біртіндеп өсе түседі — бұл қазақ поэзиясының бай тілі мен сезім тереңдігін айқын көрсетеді. ❤️