Атаммен шөпке барғанда
- 0
- 2
Жаздың бір жақсы күні еді
Атаммен шөпке барғанда.
Еріді дала жүрегі
Торғайлар ән сап бар маңда.
Жаздың бір жақсы күні еді
Атаммен шөпке барғанда.
Еріді дала жүрегі
Торғайлар ән сап бар маңда.
Бақытты бол, қазағым, қайда жүрме,
Бара алмадық көбінде тойға бірге.
Үлестіріп әркімге беретіндей,
Біздің туған өлкеміз бай ма гүлге?!
Азайып бара жатыр біздің бұлақ,
Көзіне қарағышпыз қыздың бірақ.
Көктем келсе, жолында жазға соқпай,
Өтіп бара жатады күз зымырап.
Әже
Тақпақ
Дико
«Бақыт құшағында» деген өлең жүректі жылытып, ерекше сезімге бөлейді! Өлеңнің әрбір жолы махаббат пен шаттықтың нәзік қалыбын, көктемнің әсем көріністерін бейнелеп, оқырманға жүректен шығатын шынайы эмоцияны жеткізеді. Көзден ұшқан ұшқыннан басталып, жүрекке жылы ұшталатын сезімдер өлеңнің бойында біртіндеп өсе түседі — бұл қазақ поэзиясының бай тілі мен сезім тереңдігін айқын көрсетеді. ❤️