Әнім сен едің
- 0
- 4
Құрбым, жан құрбым, бала кезімнен
Бақыт көріп ем қара көзіңнен
Кеттің ұмытып, мәңгі ұмыттың
Жібін үздің ғой нәзік үміттің
Бұл бетте «Бақыт құшағында» атты Тұманбай Молдағалиев жазған бақыт туралы өлең берілген.
Құрбым, жан құрбым, бала кезімнен
Бақыт көріп ем қара көзіңнен
Кеттің ұмытып, мәңгі ұмыттың
Жібін үздің ғой нәзік үміттің
Қара көзің, қара шашың төгілген
Қара көзің не жылаған, не күлген
Толғап өтті менің тұла бойымды
Бала кезден саған ғашық едім мен
Шыға келсең алдымнан күліп тағы,
Атпас па еді жадырап үміт таңы.
Тамылжыған сыры мол айлы түнді
Сүйген жүрек қалайша ұмытады,
Алқынғандай, талпынғандай боласың,
Шарқ ұрғандай бүкіл қазақ даласын.
Көкірегіме менің сыймай барасың,
Ғашық жүрек, қайда апарып соғасың!
Азайып бара жатыр біздің бұлақ,
Көзіне қарағышпыз қыздың бірақ.
Көктем келсе, жолында жазға соқпай,
Өтіп бара жатады күз зымырап.
Кінә қойма, жақсы дос, енді маған,
Мұнарланған даламнан кеңдік алам.
Биіктенем қарап ап тауларыма,
Жылау үшін өмірге келді ме адам?
Әже
Тақпақ
Дико
«Бақыт құшағында» деген өлең жүректі жылытып, ерекше сезімге бөлейді! Өлеңнің әрбір жолы махаббат пен шаттықтың нәзік қалыбын, көктемнің әсем көріністерін бейнелеп, оқырманға жүректен шығатын шынайы эмоцияны жеткізеді. Көзден ұшқан ұшқыннан басталып, жүрекке жылы ұшталатын сезімдер өлеңнің бойында біртіндеп өсе түседі — бұл қазақ поэзиясының бай тілі мен сезім тереңдігін айқын көрсетеді. ❤️