Өлең, жыр, ақындар

Түрікмен қызы

  • 17.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1419
«Он жеті өрім шашыңды,
Қайта неге тарадың?
Сұр өзенге ашулы
Күліп неге қарадың?
Әлде жарың көп күткен
Кемеменен келе ме?
Ұнады қай үмітпен
Саған мынау селебе?»
Қара көзі жарқылдап,
Сақ-сақ күлді сонда қыз...
«Ғашығым бар, ол бірақ
Қандай екен, тыңдаңыз:
Жаз бойымен мақтаны
Суардым су себелеп.
Сүйем өзен аққанын —
Маған тасқын сел керек.
Жас күнімнен ағынға
Құмарлығым сақталды.
Су апарып бағыма
Шомылдырам мақтамды.
Бұл жағадан бұрылып
Ағады өзен жеріме.
Толқын моншақ құйылып,
Құлпыртады мені де...»
Айтып соны, күлімдеп
Қарай қалды ағынға.
Ақты дария гүрілдеп,
Төсін керіп дауылға.
Жымың қағып толқынға
Түрікменнің тұр қызы:
Жайнағандай алдында
Бақытының жұлдызы...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Есімде

  • 0
  • 0

Есімде, сол бір шақтар еткен бірге,
Сонау жас ақындықтың көктемінде.
Көз тіктің сүйіп албырт достарыңмен,
Өлеңнің өрісіне, өткеліне.

Толық

Алатауға

  • 0
  • 0

Тусам да теріскейде, қыр бетінде,
Тау — бесік қиялымды тербетуге
Күн сайын асқарыңа, Алатауым,
Қараймын ойларымды өрлетуге.

Толық

Сол сүйікті Киевте

  • 0
  • 0

(Украин ақыны Микола Нагнибедаға.)
Сол сүйікті Киевте достарым бар,
Үндесетін менімен көктем күнде,
Сол сүйікті Киевте достарым бар,

Толық

Қарап көріңіз