Өлең, жыр, ақындар

Тыныштық

  • 18.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1988
Айнала жым-жырт,
Қалғыған тыныш бақ.
Әзім де мүлгіп,
Отырмын тыныстап.
Тамылжып күн ыстық,
Аспан тұр жадырап.
Ызыңсыз тыныштық,
Сыбдырсыз жапырақ.
Қимылсыз қасында
Жатыпты қаламым...
Бәйтерек басына
Кенет бір қарадым.
Қозғалып тұр неге,
Бұтасы тербеліп?
Сипалап жүр әлде,
Жасырын жел келіп?
Биікке, қияға
Есуге жел ғашық.
Сондағы ұяға
Торғай жүр жем тасып.
Әлде сол торғайға
Етті ме жел сыбыр?
Кеттің, жел, сен қайда,
Қасыма кел, жүгір!
Жалықтым жым-жырттан,
Гуле, жел, бері кел.
Әр іске ынтыққан,
Ақын да әбігер.
Қозғал сен қасымда,
Тербелсін балғын бақ.
Бәйтерек басында,
Бозторғай ән шырқап.
Қозға, жел, гүлімді
Жұпары аңқысын,
Толғатып жырымды,
Кеудем бір шалқысын.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кек дабылы

  • 0
  • 0

Кеудемізде кек қайнаған,
Кекпен өзен отқа айналған,
Қаһарлы айқай салған шуды,
Дүниеде кім ашулы?—

Толық

Қария мен балалар

  • 0
  • 0

Сипайды шал қырау басқан сақалын
Ақсақал деп шығарған сол атағын.
Жас балалар мәз-мереке қасында,
Қызығады тұлғасына атаның.

Толық

Бір қарындасқа

  • 0
  • 0

Жасырғандай құпия сыр ұясын,
Үнсіз ғана жаутаңдап жымиясың.
Бүккен сырдай ұрланып күндер өтер,
Бұл шағыңда несіне бұйығасың?

Толық

Қарап көріңіз